De verzadigde vetzuren zijn in drie groepen te verdelen. De korte-, middellange- en de lange-ketenvetzuren.

Er zijn nogal wat misverstanden over deze vetzuren. Ze zouden slecht voor ons zijn en sneller leiden tot overgewicht. Wel lijkt de consumptie van verzadigde vetzuren het cholesterolniveau te verhogen.

Kort- en middellangeketenvetzuren worden door ons lichaam niet opgeslagen als vetweefsel en kunnen dus niet tot overgewicht leiden. Met name middenlange-ketenvetzuren vormen een essentieel bestanddeel van moedermelk, waar het antivirale en antibacteriële functies kent. De lang-ketenvetzuren kunnen door ons lichaam worden aangemaakt uit koolhydraten en eiwitten, maar kunnen als zij via voedsel binnenkomen ook via het normale vetmetabolisme worden verwerkt.

Een andere claim die in veel publicaties voorkomt is dat verzadigde vetzuren hard zijn en daarom onze aderen doet dichtslibben. Dit is nergens op gebaseerd, het tegendeel is waar. Als we de plaque analyseren van aderwanden dan blijkt 74% onverzadigd te zijn.

De slechte reputatie van verzadigde vetzuren is waarschijnlijk te danken aan de synthetische vetsoort, ook wel transvetzuren genoemd. Deze zijn in de natuur nauwelijks aanwezig en dus lichaamsvreemd. In bijna alle landen wordt er op het voedseletiket helaas geen onderscheid gemaakt tussen verzadigde- en transvetzuren. Dit zal bijna 100 jaar na de uitvinding van transvetzuren in de nabije toekomst veranderen.